Montse 的个人资料!! Comparte cinco minut...照片日志列表更多 工具 帮助

!! Comparte cinco minutos conmigo........

te los dedico!!

Montse

Decirle a mi cabeza que deje de pensar, es como decirle a mi corazón que deje de latir.

En Tarragona son las..........

  

Calendar

正在加载...
Poemas recitados
¡ Ay, el amor.......
Una reflexió per a cada dia

Windows Media Player

Sandbox

正在加载...
Pequeños relatos
Gracias por tu visita

请稍候...
很抱歉,您输入的评论太长。请缩短您的评论。
您没有输入任何内容,请重试。
很抱歉,我们当前无法添加您的评论。请稍后重试。
若要添加评论,需要您的家长授予您相应权限。请求权限
您的家长禁用了评论功能。
很抱歉,我们当前无法删除您的评论。请稍后重试。
您已超过了一天之内允许提供的评论数上限。请在 24 小时后重试。
因为我们的系统表明您可能在向其他用户提供垃圾评论,您的帐户已禁用了评论功能。如果您认为我们错误地禁用了您的帐户,请联系 Windows Live 支持部门
完成下面的安全检查,您提供评论的过程才能完成。
您在安全检查中键入的字符必须与图片或音频中的字符一致。
rosalia发表:
 
¡¡¡ Hola Montse !!!
¿Com estàs?
M´agradaria que tinguessis
un bon cap de setmana
Molts petons.... Rosalia
11 月 13 日
rosalia发表:
9 月 6 日
rosalia发表:
 
¡¡¡ OJALÀ TINGUIS UNA SETMANA
MOLT I MOLT TRANQUIL.LA !!!
7 月 27 日
rosalia发表:
LUNES.gif LUNES image by anonimaa2008
7 月 13 日
rosalia发表:
[AMISTAD.jpg]
 
¡¡ FELIZ FIN DE SEMANA!!
7 月 4 日





第 1 张,共 34 张
更多相册 (99)

Mis videos en Youtube

 
11月13日

Silencios con alma

Silencios con alma.

 
 

  

Quisiera poder transmitirte el sentir de mis silencios.

No los silencios míos, esos que son sólo míos y que comparto a solas conmigo,

me refiero a los silencios que tu y yo compartimos de forma tranquila, agradable y serena.

Esos silencios que están impregnados de lo que somos, hacemos y sentimos.

Esos silencios hablan y si los escuchas, oirás lo que dicen. Son otra forma de hablar,

son momentos que callamos y que nos hace sentir cerca a los dos.

Esos silencios me unen a ti y encierran aquello que no digo.

 

 Uno de esos silencios te dice cuanto te quiero y te lo dice

con la serenidad de la madurez, la experiencia de una vida vivida

y con la realidad de saberte junto a mí, en mi refugio

y compartiendo un amor diseñado de una forma distinta,

 pero único, real, dulce e intenso.

 Estás conmigo, estás a mi lado, formas parte de mí

y por todo el tiempo que me has dedicado, tus cuidados, tus desvelos, tu cariño,

dejame decirte cuanto te quiero y dejame darte las gracias por tenerte y quererme.

 

Ahora ya sabes que cuando callo no es que no quiera hablar,

son mis silencios que hablan y en esos momentos te dicen lo que siento: Te quiero.

 

 

                                                                                              Montse

 

                                                                                          

9月24日

Olvidando miedos

  

 

 

Hace un año me debatía entre la angustia y el miedo.
Hoy, siento que todo aquello ocurrió hace una eternidad. Increible la fórmula que aplica el cerebro a no querer recordar aquello que nos hizo daño.
No hay olvido, pero parece que los recuerdos intentan disfrazarse con un traje oscuro para perderse por el interior de nuestros pensamientos. ¿Terapia emocional? ¿Subsistencia? 
No hay respuesta. No se sabe y no se contesta.
Sencillamente: olvido terapeutico, pues...... bendito olvido.
 
Y ahi estoy yo, coronada de flores, despidiendome de un verano que ya se ha ido.
Un verano andarín, distraido, viajero, tranquilo, kilometrico, divertido, ameno, natural, distinto.
.......Me casaron al estilo hippy, me examinaron de química.... o era bioquímica??,
me festejaron. me engalanaron,
 Cenas, comidas, más cenas, más comidas.
Reí, lloré, me emocioné, discutí, me arrepentí.
Un verano coronado de muchos adjetivos pero que han conseguido cambiar la rutina de mis dias.
Resumiendo: Un verano feliz.
  
                                                       
                                                                                      
  
 

 

9月16日

Viceversa (M. Benedetti)

                                                                                  


   

Tengo miedo de verte,

necesidad de verte,

esperanza de verte,

desazones de verte.

 

Tengo ganas de hallarte,

preocupación de hallarte,

certidumbre de hallarte,

pobres dudas de hallarte.

 

Tengo urgencia de oírte,

alegría de oírte,

buena suerte de oírte,

y temores de oírte.

 

o sea, resumiendo,

estoy jodido y radiante,

quizá más lo primero

que lo segundo

y también viceversa. 

                                                          M.Benedetti

 

8月18日

Me fuí

 
 
  

 

   
 

Me fui........

 

Me fui marchando y......

 sigo yendo.

 

Ni huida, ni desaparecida, pero sí procurando perder algo que viví. 

 Y no queriendo buscar......., ahora, estoy encontrando algunas cosas que dejé y

que estuve a punto de perder.

 

Con todo este galimatías de encuentros y desencuentros,

 voy marchando sin pensar en regresar y saliendo sin querer volver a entrar.

 

Hace mucho que no escribo.

Hace unos meses escribir me resultaba un alivio,

era como una especie de necesidad vital. Las palabras me poseían y necesitaba liberarlas. 

Hoy, las palabras pasean por mi mente de una forma tranquila y sosegada.Todo transcurre más lentamente, pareciendo incluso que puedo tocar los momentos que vivo para vivirlos más intensamente. 

 

No quiero renunciar a escribir..... solo deseo renunciar a la frecuencia con sentimiento de obligación.

 

He vuelto a coger un libro y he podido leer. He reencontrado la fascinación por la lectura, que tuve, y casi olvidé.  

 

Ya veo flores donde antes veía malas hierbas. Proyecto vida donde antes sentía que no podía. Me subo a todos los trenes que antes dejaba escapar y  me paseo entre las sonrisas que celebran su batalla ganada a las lágrimas.

 

Y como estoy tan ocupada, me tomo de la mano y camino feliz a mi lado.

Todo va conmigo. Los fardos los llevo completamente llenos.

Me voy y seguiré yendo……..

 .........mientras pueda.

 

                                                                                         

8月10日

Aniversario

 
 

 



 

 


Aniversario


Hace 4 años, en Julio del 2005, abrí mi espacio con una primera finalidad: conseguir el reto de llegar a saber y conseguir hacer algo que me era totalmente desconocido.
 
Tenía que ser capaz de manipular una imagen, crear páginas, incorporando un toque personal, el mio.
 
 Con el paso del tiempo, este escaparate ha llegado a formar parte de mi vida y pasando sus páginas, se puede llegar a conocer como soy, como siento, que tengo y de que carezco.
 
Tengo 58 años y me siento orgullosa por todo lo que he tratado de hacer, lo haya conseguido o no.
 
Constantemente me marco metas para intentar sentime viva. 58 años son únicos para desarrollarse y continuar.
 
Que sea esta entrada una celebración por estos cuatro años de experimentos.
 
Y yo continuo ...................

                                                          

 
 

"El que no sabe vivir el momento presente, no sabe vivir ninguno" 

 

 

 

 

HTML Sandbox

正在加载...